Андранік Антанян

Заўчасная сьмерць.
Без яго беларуская фатаграфія была бы іншай.
Ня так шмат зрабіў як аўтар, хаця патэнцыял меў аграмадны.
больш вядомы як папулярызатар фатаграфіі і ўважлівы педагог.
Сьветлая памяць.

хехе.
Digital is dead, long live film
кодак выпусьціў новую нізкаадчувальную стужку. Можа і мне на радасьць.
Пішуць пра суперяркія колеры, высокую рэзкасьць і драбнюткае зерне.
Сьцьвярджаецца, што характар карцінкі будзе нагадваць слайдавую. А можа будзе проста клон fuji reala. Стужкі бязумоўна прыгожай, Але прыгоднай для здымкі хіба пэйзажаў і натурмортаў.

Піша талкова і цікава. 20 гадоў прайшло, а артыкул актуальны. Як ні сьмешна.
Зянонаву прапанову па мадыфікацыі фатаапарата Любитель-2 (замяніць дзіўнаваты аб’ектыў пабудаваны па пацешнай схеме triplet на зразумелы шырокаму колу фотааматараў рэзкі tessar) рэалізаў найстрэйшы кітайскі вытворца фотаапаратуры Shanghai Seagull Camera Co.,ltd. ў камерах Seagull 4-a ( а таксама b і прочых […]

Разбор архіваў фотааматараў занятак зацягваючы. Як проза Грабала.
Людзі, якія не хадзілі ў мастацкую школу, здымалі час ад часу, але тым ня менш візуальнымі сродкамі спрабавалі распавесьці нейкую гісторыю. Нічога дзіўнага ў тым, што лепшыя карцінкі прыпадаюць на тэхнічны брак. А можа і дзякуючы яму, яны атрымліваюць дадатковую выразнасьць і нейкі сэнс.

Здымкі гэтыя (калі я […]

Вясна наступіла, дык вырашыў з нагоды сонейка і цяпла выпаліць люльку на гаўбцы. Зімой паліць люльку на сьвежым паветры неяк не цягне, а ў закрытых памешканьнях дыміць офісныя пацучкі пазабаранялі. Палез на шафу, дастаю заветку скрынку, а там ад маёй любімай файкі толькі парэшткі. Павярцеў іх руках, клеіць глупа. А шкада.
Гэта першая фірмовая […]

У гэтым горадзе ніколі не адгаеш, якая вуліца будзе выміраць наступнай. Хто б мог падумаць, што Летняя вуліца пачне пусьцець? Калі са Сьніпішкамі даўно ўсё было ясна, і толькі пытаньне часу калі зьнясуць тыя баракі (і небаракі), то зь Летняй думаў, што усё абыйдзецца. Бо рэльеф для будоўлі дзіўных хмарачосаў крывы, камунікацыяў няма, зямельныя […]

На барахолцы пры Кальварыйскім рынку да гандляра старызнай падыйшлі яго сябры-прыяцелі ці не зь дзяцінства. Разглядалі яго няхітры тавар: нейкая лыжная мазь, дзікаваты радыёпрыймач, значкі і інш. мала каму патрэбнае барахло. У прыяцеляў быў добры настрой і яны кпілі над памятым гандляром і яго таварам. Нібыта і бяззлобна, але адчувалася, тое, што ім прыемна, […]