Андранік Антанян

Нельга сказаць, што ў дзяцінстве маім было мала цацак. Хутчэй наадварот. У прынцыпе, можна было дастаць любую з асартыменту мугулёўскага гума. А ён быў, не такі ўжо малы і даволі талковы. Але зараз зь цеплынёй успамінаю даволі просьценькія самаробрныя цацкі: брызгалкі, рагаткі, пугачы і т.п. Ясна, што Юлька да такіх радасьцяў не дарасла, […]

Учора раніцай Юлька паведаміла: “Мама мне купіць крылы. Я буду лётаць у небе. Туды-сюды”.
Пакуль не магу прызвычаіцца да таго, што ў яна умее фармуляваць больш-менш складаныя ідэі.

Пазаўчора Юлька залезла да мяне на калені, узяла са стала аловак і нататніку налявала наступнае

Учора Юле споўнілася два гады.
Па случаю праздніка і гасьцей я вадзіў яе у парк Вінгіс паказываць канкур. Коні канешене зрабілі ўражаньне, але ёй усё ж больш сабачкі падабаюцца.
Потым яна каталася на сапраўднай дарослай каруселі. Сама. Мне было вельмі страшна.
А дзетачка сядзела ў машынцы прыблізна з такім выразам твару. Маўляў, “Парція — дай паруліць”

А […]

Чаго так і не навучыўся рабіць — дык гэта расчэсваць Юльку.
Нават не ўяўляю, як можна ўгаварыць яе на такое. Плача і вырываецца.
Усе гэтыя хвосьцікі-касьчкі — да мамы.

Зайшоў у краму спорттавараў (няўжо такі з 2 “т”?). Хацеў для Юлькі набыць танных памаранчовых тэнісных шарыкаў. Не таму што монаманія, а таму што лёгкія і скачуць весела. Папрасіў самых танных – мне прапануюць трохзорачныя. З такімі, па-ідэі на ЧС гуляць можна. Спецыфіку іх палёту дзіцёнак пакуль ня ў стане ацаніць.
– Не, – кажу, […]

Паліць выхожу на гаўбец, каб пасьвіць сітуацыю ў пакоі. Юлька звычайна не разумее, што за ёй сочаць. Учора пабачыла, што мяне ў пакоі няма. Падыйшла, урубіла целік сама, залезла на канапу, разгляглася і гледзіць у скрынку. Вылітая мамка. Сьмешна, канешне, але давялося ёй выпісаць крыху па попе, бо тэлевізар уключаць мы ёй не дазваляем.
На самой […]