Андранік Антанян

У пачатку верасьня ў адным з аддзяленьняў банку “Parex” я спрабаваў аплаціць квітанцыю. Касірка адмовілася прыймаць у мяне гатоўку. Свой гэст патлумачыла тым, што неяк немагчыма ўнесьці на рахунак падаткавай інспэкцыі мае грошы. Можа падумаць, што рахунак падаткавай інспэкцыі адрозьніваецца ад рахунку газаўшчыкоў ці апэратара магільнай сувязі, чые паслугі ў тым аддзяленьні банку можна было […]

Тут забаўны вэрхал ўзьняла Мартысевіч. Але за шумам народ ня бачыць простай рэчы. Так, НН, сапраўды груба парушае правы сваіх і не сваіх аўтараў. Робіць гэта рэгулярна і ня бачыць у гэтым ніякага крыміналу. Прынамсі гэта вынікае з майго ліставаньня з Дыньком з нагоды выхаду кніжкі “Вясна народу”. У мяне не спыталіся дазволу на перадрук, […]

У галоўнай ролі - Марыян Фэйзфул. Уласна на яе і пайшоў паглядзець. Цётка, у адрозьненьні ад большасьці гэрояў 60-ых гадоў натуральна састарылася і зусім не крыўляецца. Пераканаўча сыграла старую правінцыйную клушу. Што, у прынцыпе, было прагназуема.
У анонсе фільма нешта ў агульных словах гаварылася пра порнаіндустрыю і т.п. Але на самой справе кіно аказалася пра каханьне […]

здаецца дзеіцца штось дзесьці але па-сутнасьці нішто.
Сяручок мой Паша распавядае пра сваю працу ў цяпліцах. Кажа: “Ну прыехалі адны красаўцы набыць кветак для беларускага амбасадара, дык адразу было ясна якіх колераў кветкі патрэбныя”.
Я маўчу і спрабую ўявіць сабе букет з чырвоных і зялёных кветак, але неяк не выходзіць. Не вытрымліваю і пытаюся, якіх жа такіх […]

Вясна наступіла, дык вырашыў з нагоды сонейка і цяпла выпаліць люльку на гаўбцы. Зімой паліць люльку на сьвежым паветры неяк не цягне, а ў закрытых памешканьнях дыміць офісныя пацучкі пазабаранялі. Палез на шафу, дастаю заветку скрынку, а там ад маёй любімай файкі толькі парэшткі. Павярцеў іх руках, клеіць глупа. А шкада.
Гэта першая фірмовая […]

Забаўна, што Уладзімер Сьцяпан праблемы рэканструкцыі Менску зводзіць да пытаньняў гігіены. Маўляў, быў унітаз — згніў унітаз. Час мяняць, тэхналёгіі наперад і ўсё такое. Заўважце, гэта піша літаратар і мастак, а ня нейкі там санцехнік.
Гігіена вельмі добрая і неабходная штука. Але тое, што адбываецца ў Менску хутчэй нагадвае дэзынфекцыю. Сыпанем тут хлёркай, тут дустам, […]

На барахолцы пры Кальварыйскім рынку да гандляра старызнай падыйшлі яго сябры-прыяцелі ці не зь дзяцінства. Разглядалі яго няхітры тавар: нейкая лыжная мазь, дзікаваты радыёпрыймач, значкі і інш. мала каму патрэбнае барахло. У прыяцеляў быў добры настрой і яны кпілі над памятым гандляром і яго таварам. Нібыта і бяззлобна, але адчувалася, тое, што ім прыемна, […]