Андранік Антанян

У часопісе “Архэ” размова з Арсенем Лісам. Можна было і цікавей зрабіць, але што вырасла — тое вырасла. Дзякуй і на гэтым.
Зьвярнуў увагу на тое, што ці то суразмоўнік ці то рэдактар перакруцілі цытату з Паўліны Мядзёлкі. У часопісе яна гучыць так:
«Калісьці вочкі маёй памяці былі малыя, то і памятала я падрабязнасці. [...]

Учора зайшоў у адзін патасны букініст. Звычайна такія ўстановы абмінаю, але гэтым разам надвор’е вымагала зайсьці ў якую кавярю ці кнігарню. Глябальнае пацяпленьне, ідрыць яго за нагу.
У кнігарні пагартаў томік Антанаса Страздаса. Прасілі за яго дорага — нешта па літу за верш. Нават і ня думаў купляць.
Прасіць канешне можна. Сувярэнная воля. Але зацікавілі мяне [...]

Пару гадоў таму я ўдзельнічаў у разборы бібліятэкі сьвю п. Аляксея Анішчыка. Аляксей Сьцяпанавіч любіў кнігу і любіў зьбіраць кнігі. Калекцыя за доўгія гады сабралася аграмадная, і задача наша была разабраць кнігазбор. Сьмешная канструтрукцыя, але ладна. Трэба было з размаітай і вельмі дзікай калекцыі выбраць каштоўныя асобнікі і падумаць што рабіць з рэштай.
Трапляліся там кнігі [...]

Хто на тым Купальлі ў 1988 (ці 1989?) здымаў — невядома. Але нехта з прафесійных фатографаў. У складаных ўмовах асьвятленьня даволі ўдала ўскладаўся ў капрызны, і як на сёньняшнія стандарты, нізкаадчувальны гэдээраўскі слайд. Можа Грыц, а можа сьветлай памяці Брушко. Хто там яшчэ тую Талаку здымаў? Ніякіх пазнакаў на кардоннай рамцы не знайшоў. Апытаньні [...]

Толькі сёньня сфармуляваў чаму мяне так абурала зьнявага, зь якой шчыра-патрыятычныя літоўцы любяць выказвацца пра беднага Міколу Ермаловіча.
Ну тое, што аматар, фантазёр непрафэсійны — ведаю. Ну аматар і аматар. Чалавек цяжкага лёсу, шмат працаваў, стараўся нешта сказаць, давесьці. Можа неяк бяз лішняга сарказма абыходзіцца ў такіх выпадках. Ці наогул, не зьвяртаць увагі. А не, [...]

Аказваецца не я адзін памятаю пра кіраўскага віртуоза фотаграфікі. На жаль, гэтага не дастаткова.
я был в восторге от знакомства с инженером Александром Николаевичем Сидлеровым — блестящим фотографом-пейзажистом. Сколько возился он в своей маленькой лаборатории, чтобы добиться нужного эффекта. Не могу забыть те снимки — настоящие произведения искусства. Когда Александр Николаевич умер, к сожалению, никому [...]

Пра “Гісторыю аднаго немца” Себасьціяна Хафнэра можаце прачытаць тут.