Андранік Антанян

Зачыніўся малочны бар на Вялікай вуліцы. Апошняе непафаснае месца ў Старым горадзе. Працаваў ён ад 1971 году. Прыхлопнулі лавачку без асаблівых шкадаваньняў. І яно зразумела — каму тое гарачае малако з булачкамі рупіць? І да малочных кактэйляў мала каму ёсьць справы. Усё ж ня піва з піццай. Кандытарскае абсталяваньне ўжо прадалі. На яго месцы адчыняць […]

Я па ранейшаму фатаграфую свае сьняданкі. Можа калі-небудзь і навучуся рабіць гэта.
На здымку, дарэчы, ніякага фаташопу. Гэта колер нармальнага амлету з нармальных яек з нармальных вясковых кур.

Нейкія дзіўна апранутыя маладыя людзі сёньня ў Вільні пікетавалі адну з заправак Лукоіла. вось картачка

На плакаціку – слоган: “літовец, не залівай лакоілаўскага бензіну, а налі грузінскага віна”.
Кранальная ініцыятыва. Толькі трэба не забывацца, што 99% таго, што прадаецца ў гэтай краіне за грузінскае віно, на самой справа – рэдкай паскуднасьці пойла балгарскага і вянгерскага паходжаньня.
А што […]

У савецкага народа неяк не склалася дружбы з Кубай. Хаця, здавалася, асаблівых падставаў не любіць кубінак (кубінцаў) няма.
Савецкія людзі чамусьці адмаўляліся верыць у тое, што цыгарэты з цыгарным тытунём за 20 кап./пачка – гэта крутая халява, кубінскі рум – напой элітарны і дастойны стала, дапусьцім, электрыка ці брыгадзіра, а буры трасьняговы цукар – […]

“мне три – четыре года, и сижу на коленях деда, в то время как он управляет трактором. У него был собственная коровья ферма, и он давал мне подержаться за руль во время этих поездок. И как-то непонятно почему он вдруг сказал: «Ненавижу людей, которые едят маргарин».”
http://creatiff.ru/read/article/1260/
Я таксама не разумею людзей якім падабаецца маргарын. Да нянавісьці […]

Сёлета збор жалудоў мае быць вельмі багаты. Як вядома, з іх можна выціскаць алей.
“Гоман”. 2.08.1918