Андранік Антанян

Апрача гэтага кадру на стужцы больш нічога з той прагулкі і не засталося. Найменш хочацца здымаць у лоб цікавага суразмоўцу.
Пані Вера размаўляла вельмі ціха. Мова вельмі багатая, вобразная. Яна не рабіла паправак на тое, што з ангельскай мовай я сутыкаюся хіба падчас прагляду эўраспорту. Напэўна, так яно і правільна. А можа і не умела іначай [...]

У часопісе “Архэ” размова з Арсенем Лісам. Можна было і цікавей зрабіць, але што вырасла — тое вырасла. Дзякуй і на гэтым.
Зьвярнуў увагу на тое, што ці то суразмоўнік ці то рэдактар перакруцілі цытату з Паўліны Мядзёлкі. У часопісе яна гучыць так:
«Калісьці вочкі маёй памяці былі малыя, то і памятала я падрабязнасці. [...]

У суседнім доме жыве мілая бабулька. Зь ліку латэнтных “зялёных”. Кожную раніцу галубоў падкормлівае. Ня ўпэўнены, што такім гэстам яна ратуе прыроду і адсоўвае глябальнае пацяпленьне, але не мая справа. Колькі тых радасьцяў у старога чалавека?
За бабулькай пастаянна ходзіць коцік. Звычайны дагледжаны коцік чорна-белы, з ружовым ашыйнікам. Бабулька сыпле крупу і хлеб птушкам. Коцік [...]

Катлярчук чудзесны. Цытую
Застаюся пры сваім, што ў 1920–1930 гг. ”супраца менскіх і ковенскіх калегаў была немагчымай, бо Літва ўважалася за ворага СССР”.
Угу. А міністар замежных спраў ЛР пад руляй аўтамата хадзіў на ўрачыстасьці з нагоды 7-га лістапада.
Чамусьці філёлягам ніхто не замінаў супрацоўнічаць з ворагам (гл. удзел Міколаса Біржышкі ў канфэрэнцыі 1926 году, справаздачы [...]