канец словаў (пачатак спраў?)
Паглядзеў паштоўкі з таго канца словаў. І вось што вам скажу. Сумна ня тое, што Саўчанка, як фатограф на дзьве галавы вышэйшы за Закрэўскую, Нядзельскага і Шчукіна разам узятых. Гэта прадказальна.
Саўчанка ведае, што хоча сказаць, і валодае інтрумантам. Усё ж чалавек ня першы дзень у спорце, і ў адрозьненьні ад саматужных гламуршчыкаў зь іх дзетсадаўскім (падрыхтоўчая група) эпатажам, троху разумее, што да чаго.
Сумна тое, што куратары праэкту (хутчэй за ўсё) гэтага ўсяго не разумеюць і ня бачаць. Іначай бы не піхалі тых фатографаваў пад адну вокладку. Слоў няма, бо ня хочацца скатывацца на дыягназы.
Калі ад пачатку. Дык справа з разьдзетымі асобамі — незразумелая.
Ну мне яна зразумелая. Ціпа “чаму б Хадановіча не разьдзець?” Толькі што не знайшлі выканаўцаў. Хаця сякера, як водзіцца, ляжала пад лаваю.