А Мудроў аказваецца маянэзафоб са стажам.
Аднойчы, у чарзе ля пункту прыёму, я стаў сьведкам размовы, якая кардынальна зьмяніла мае кулінарныя густы. Адна зь цётак прынесла здаваць слоікі з-пад маянэзу, і яе знаёмая, скасіўшы на іх вока, паведаміла:
– А я маянэзу ніколі не бяру. – Чаму? – запыталася ўладальніца слоікаў. – У іх мачу здаюць. А потым мэдсёстры мыюць ды сюды прыносяць.
Пасьля той размовы я таксама не ўжываю маянэзу.
Зрэшты, тую боўтанку на яечным парашку і хто ведае на якім алеі, якую прадаюць у слоіках з-пад аналізаў — маянэзам назваць цяжка. Ды і сэнсу няма напрагацца.
This entry was posted
on Sunday, October 25th, 2009 at 4:17 pm and is filed under гастраномія.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
A ŭsialakija Hellmansy — taksama haŭno? Dyk što nam, biednym, biez majanezu žyć, ci ŭručnuju jaho vyrablać?
ня думаю, што ў хэлманзы льюць дарагі аліўкавы алей халоднага ціску ці льюць нармальны сок цытрыны. Можа троху акуратней робяць. І, магчыма, смачней.
А што рабіць? Калі ўжо так падабаецца — не заганяцца. Я часам бывае беляшы на вуліцы купляю. І нічога. Пакуль жывы.