pieno baras
Зачыніўся малочны бар на Вялікай вуліцы. Апошняе непафаснае месца ў Старым горадзе. Працаваў ён ад 1971 году. Прыхлопнулі лавачку без асаблівых шкадаваньняў. І яно зразумела — каму тое гарачае малако з булачкамі рупіць? І да малочных кактэйляў мала каму ёсьць справы. Усё ж ня піва з піццай. Кандытарскае абсталяваньне ўжо прадалі. На яго месцы адчыняць краму моднай адзежы. Зьявіцца чарговая страшная і пустая крама каб пускаць пыл ў вочы падаткавай інспэкцыі.
Апошні раз заходзіў сюды пару тыдняў таму. Чакаў сустрэчу, дык узяў шклянку малака і кекса. Думаў сфатагарфаваць інтэр’ер, чыста на памяць, ды палянаваўся ледзьці ў заплечнік за апаратам. Хто ж мог падумаць, што ўсё так хутка скончыцца?
З жонкай перабіралі варыянты па памяці. Такое ўражаньне, што ў цэнтры Вільні засталася толькі адна кнайпа на сваім месцы і з традыцыйным асартыментам — булённая на Ягайла. І ўсё. Астатнія альбо зьніклі, альбо як “Нерынга” пры захаваным інтэр’еры моцна зьмянілі кліентуру.
Ідзе татальная дэгуманізацыя гарадзкога жыцьця. Шыфруецца ўсё гэта матрамамі пра прагрэс. эфэктыўных уласьнікаў і прывабнасьць для інвэстыцыяў. І нікому да гэтага няма справы. Абы ўсё было красіва і гігіенічна.
З днём нараджэньня! Расьці вялікі
Happy birthday to you!