пацёмкі чужых душаў
У гэтак званай гістарычнай прозе мяне асабліва раздражнялі пасажы кшталту: “І тады Ягайла падумаў” ці “Вітаўт зразумеў, што…” Ці вераць аўтары гісторычных раманаў у тое, што пішуць? Калі вераць — то, безумоўна, яны дзівакі. Калі не вераць — то чаму пішуць? Карацей, далёкі гэта ад мяне жанар.
Са сваёй бы галавой разабрацца. З год таму я стаў ўладальнікам аб’ектыву “Мир-1в”. Шкло было куплена за невялікія грошы ў Менску.
Вазіўся я зь пару месяцаў. Здымаў, але ў выніку прадаў прыяцелю. Матыву хоць ты забі - не прыгадаю. Магчыма, ён быў сьпісаны па той прычыне, што без аўтаматычнай дыяфрагмы дзетку здымаць практычна немагчыма.
А зараз пераглядаю тэставыя здымкі — і не разумею, што мяне на той крок так штурхнула. Шкло даволі рэзкае, зайцоў не лавіла. Што не задавальняла? Навошта прадаў? Быць склеротыкам надзвычай цікава.
да гарний обєктив. ось сам ніяк не можу купити широкоугольнік ніяк. хочеться експерементувати.
тут іх поўна тых міроў. але вось сабе купіў за сабачы грош pentacon 30/3,5. Але ён нейкі ня вельмі зручны.