пра беларуска-літоўскія філязофскія сувязі
Ужо тыдзень працую ў дзяржаўнай канторы, на дзяржаўнай пасадзе.
Аказаваецца, што раней са мной такога не здаралася.
У анкеце трэба было ўказаць сваю парцейную прыналежнасьць і дзяржаўныя ўзнагароды.
Пасьля таго, як аформіў дакуманты – на працу яшчэ ні разу не заходзіў.
Пра такія ўмовы працы даводзілася толькі чытаць ў мастацкай і мэмуарнай літаратуры.
Супрацоўнікі дзяржаўнай ўстановы расказваюць ня вельмі пацешныя показкі пра змагароў за празрыстасьць. Рабіць выгляд, што не знаёмы з гэтымі дзеячамі не атрымліваецца.
У 1993 трэба было напісаць ня тольки парт. прыналежнасьць, але нацыянальнасьць і сацыяльнае паходжаньне. Я запытаўся? Мне сказалі, што сапраўды трэба. Я напісаў: “Беспартыйны. Беларус. Шляхціч”. Апошні пункт выклікаў некаторую заклапочанасьць.
— Эта как?
— Што як?
— Ну вот. Вы напісалі — шляхціч.
— Так. Вы-ж самі сказалі, што трэба.
— …? Дык вы-ж напісалі, што беларус!?
Ты бы проверил белорусское законодательство.
Насколько я помню, как только ты поступаешь на гос. службу иностранного государства (или в армию) - ты теряешь бел. гражданство. Я не шучу. Помнится manta разбирал эти последние изменения в бел. законодательстве о гражданстве, у него в жж и ссылки должны быть. Ну или можно выпросить
Ваенная служба і цывільная — рэчы розныя. У войску ты прыймаеш прысягу.
Ты не понял.
Я пишу или. Т.е, грубо - Если ты поступил на ВОЕННУЮ службу ИЛИ устроился на госслужбу.
Проверь.
гэта не дзяржаўная служба. Гэта навуковы інстытут.
Упс, я не понял, что не Антаняну отвечаю
Сорри.
Впрочем, это не меняет сути.