Андранік Антанян

разьбіты кавун
пасярод дарогі не
сканчайся восень

А наогул цэлы дзень вярцелася ў галаве гайку пра тое, што ў хаце я застаўся адзін, а брудны посуд не сканчаецца. Забыўся запісаць, а потым і настрой прайшоў. Мо і да лепшага.

This entry was posted on Thursday, October 19th, 2006 at 3:22 pm and is filed under вершы. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.