Андранік Антанян

калі можна пагадзіцца з калюмністам газэты “Свабода” Алегам Аблажэем.

у рсс-стужцы НН пабачыў загаловак
Тайны Галіны Брэжневай
Аптымісты кажуць, што падаць далей няма куды. На тое яны і аптымісты. Да барадатых жанчынаў яшчэ не дайшлі, але праца ў патрэбным накірунку вядзецца.
Патас змаганьня з наступствамі постмадэрнізму, якім вылучаецца галоўны рэдактар выданьня, на самой справе толькі шырма, прыкрыцьцё для зьніжэньня плянкі.
Постмадэрнізм нікуды ня зьнік. […]

Паліць выхожу на гаўбец, каб пасьвіць сітуацыю ў пакоі. Юлька звычайна не разумее, што за ёй сочаць. Учора пабачыла, што мяне ў пакоі няма. Падыйшла, урубіла целік сама, залезла на канапу, разгляглася і гледзіць у скрынку. Вылітая мамка. Сьмешна, канешне, але давялося ёй выпісаць крыху па попе, бо тэлевізар уключаць мы ёй не дазваляем.
На самой […]

для бэкапаў і розных транспарціровак файлаў ў прасторы апошнім часам выкарыстоўваў скрынку гмэйла і пашырэньне да фаерфокса gspace. Для абмену інфармацыі з непрадстаўнікамі мазілаўскай секты таксама можна выкарыстоўваць гмэйл і аплікацыю gmail drive. І тая і другая маюць грунтоўныя мінусы. Але даводзілася імі карыстацца, бо больш ненадзейнага сродка захоўваньня інфармацыі, чым кампакт-дыскі чалавек яшчэ […]

Oriana Fallaci
“Ориана Фаллачи. Ярость и гордость”

Ня ўсе, дарэчы, ведаюць, што калі шэйх Насрала быў маленькім, то злыя суседзкія дзеці дражнілі яго Срулікам.

“Наша Ніва” піша пра кнігу Бяляцкага
“Але як жанр кнігі падарожных эсэ беларускай літаратурай добра падзабыты з часоў, калі савецкіх пісьменьнікаў прэміравалі паездкамі на сэсіі ААН і ў круізы па Брахмапутры,”

Прыплылі. Ад таго часу, як адкрыліся межы, асноўным жанрам беллітаратуры сталі падарожныя нататкі. Некаторыя аўтары цэлыя тамы напісалі тых экскурсійных ўражаньняў. Але гэтая тэндэнцыя чамусьці прайшла […]