Андранік Антанян

Успамінае Алесь Петрашкевіч

“< ...> такая ўсьмешка на твары, прыветная, можа, нават жартаўлівая… І кажа: “Ай, хлопчыкі, як гэта хораша, прыемна, што вы зайшлі з такой прапановай! Але ведаеце: у мяне ад гэтых засяданьняў ужо… тое месца баліць”. І ён назваў месца…

Гэта, падаецца, хораша характарызуе Коласа як чалавека дасьціпнага, які да самай старасьці не губляў пачуцьця гумару. Колас і быў Коласам – ад народу”.

This entry was posted on Tuesday, August 15th, 2006 at 4:39 am and is filed under гісторыя бел.літаратуры, якуб колас. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.