Андранік Антанян

яшчэ прасьцейшае трохрадкоўе

да ўсёй гэтай дзікай гісторыі застаецца толькі дадаць, што я добра знаёмы з жонкай нябожчыка, ну і што чацьвёра дзяцей засталіся сіротамі.

Мой адзін знаёмы, радыёфанацік, арганізатар першай у серусеру фм-стандцыі, яшчэ штук 3-4 станцыяў, прадавец літоўскага тэлекома (яго пудзіла рэгулярна палілі пэнсіянеры) этц аднойчы вырашыў далучыцца да справы вызваленьня Тыбета ад кітайскай навалы. Далучыцца сваім прывычным спосабам. Арганізаваць радыёвяшчаньне. Дзе Тыбет, дзе тая Вільня? Хаця на самой справе нічога дзіўнага ў гэтым жаданьні няма. У Літве [...]

* * *

Запісваю для памяці.

Чым далей жыву, тым больш пераконваюся, што водападзел паміж братамі Луцкевічамі і Ластоўскім, іх (у прынцыпе ўзаемная і шчырая) нянавісьць, ня маюць пад сабой ніякага ідэалягічнага грунту. Луцкевічы (што Антон, што Іван) на самой справе даволі спакойна ставіліся да сваіх ідэялгічных праціўнікаў. Вацлаў Ластоўскі, наогул, прыклад поўнай ідэалягічнай непасьлядоўнасьці, з амплітудай ваганьняў ад ультралевых да [...]

У “Архэ” (нумар стары-стары) артыкул Алеся Пашкевіча і Андрэя Чарнякевіча пра майго любімага гэроя беларускага вызвольнага руху. Нямецкага шпіёна Эдмунда Зузэміля.