Роўна год таму не атрымалася схадзіць пагуляць ў пінг-понга, бо добрыя цёці урачы выцягвалі малую на сьвет Бжы. Сёньня таксама трэніроўка абламілася. Бо дзень нараджэньня, бабуля прыйшла. Вячэра, тосі-босі.
Неяк незаўважна бесталковы чарвячок вырас у чалавечка. З характарам, норавам і замашкамі. Міміку, праўда, ад бацькі забрала.
Рабяты, якія робяць тытры для трансьляцыяў з Ралян Гаросу прымусілі гуляць Якімаву пад бел-чырвона-белым сьцягам. Як пабачыў, падумаў, што галюцынацыі пачаліся. Якасная дывэрсія атрымалася, як ні круці.
Нейкая маза пайшла ці што… Усе Сыса успамінаюць. Мэмуары пішуць. Вось Серж Мінскевіч напісаў. Успаміны замешаныя на зайздрасьці і крыўдзе. У кожнага свае крыніцы натхненьня.
У мэмуары ёсьць адзін цудоўны кавалак
Блог круціцца на
WordPress
Падпіска на абнаўленьні (RSS)
and Сачыць за камэнтарамі (RSS).