Андранік Антанян

Такое ўражаньне, што літоўская мова, надоўга засьтанецца для мяне зборнікам дурацкіх лягапэдычных практыкаваньняў. Перад тым як прамовіць саму будзённую і нявінную фразу кшталту: “Iki susitikimo” заўсёды напрагаюся. Ікі су-сі-ті-кі-мо.

This entry was posted on Thursday, January 26th, 2006 at 5:55 pm and is filed under нататкі. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.