палемісты ленінскай школы
Беларускія навіны я чытаю па-дыяганалі. Як і любыя іншыя. Пару дзён таму мяне зачапілі загалоўкі ў стужцы белапану. Загалоўкі з падзеі, якая мала мяне хвалюе – сустрэчы ппрб з правінцыйнымі расейскімі шрайбікусамі . Але быў зачараваны. Слухайце гэту музыку:
“Лукашенко: интернационализм — одно из национальных достояний”
“Лукашенко: частная собственность должна работать под контролем государства”
“Лукашенко: трое детей — бесплатная квартира”
Я нават некалькі гадзінаў разважаў над пытаньнем: “ці гэта хатнія загатоўкі, ці такая крутая імправізцыя?”. І шчыра парадаваўся за прыкметны літаратурны талент Лукушэнкі які раней не ўпарта заўважаў. Ці не хацеў заўважаць.
Але. Пасьля уважлівага вывучэньня тэкстаў паведамленьняў, аказалася, што калі хто і мае некаторыя здольнасьці да зьвязваньня слоў, дык гэта ананімны красавец з прэсслужбы ппрб. Да ўсіх трох вышэйагучаных максім Лукушэнка ня мае ніякага дачыненьня.
А шкада.
Аф-топнае пытаньне: чым перакідваў запісы ў Wordpress?