польскасьць
Хлопчык ёсьць адзін, гадоў так 12-13. Кожны дзень прыходзіць на пару гадзінаў паганяць. Размаўяле са мною дзіўнаватым чынам. Фраза па-літоўску, фраза па-расейску. Адзін раз па-літоўску са мной вітаецца, другім разам па-расейску адказвае. Гэта даволі моцна напрагае. Адзін раз я не вытрымаў, і пытаюся ў яго: “Слухай, чувак, ты расеец ці літовец. Скажы на якой мове з табой размаўляць.”. А ён мне ў адказ – “Я – паляк”.
Зь мясцовымі палякамі зусім гнілая гісторыя. Шмат хто з падрастаючага пакаленьня тутэйшых палякоў тусуецца ў інцярнэт-кавярні, дзе я ціпа працую. Апазнаць у чалавеке паляка можна толькі пасьля таго, як даведаесься яго імя. І тое незаўсёды. Па-расейску размаўляюць без заўважнага акцэнту, слухаюць Міхаіла Круга і т.п. Разгаварысься — а чалавек, аказваецца, у польскай школе вучыцца (скончыў). А ўжо такіх чэл. 7 з пастаянна кліентуры вылічыў.
Во, напісаў, а тут упершыню за пару месяцаў прыйшлі 3 хлопца (гадоў так 11-12) паміж собку па-польску размаўляюць па-польску.
апдэйт: прайшло 15 хв. дзеці рубяцца ў CS і вельмі складна базараць па-расейску. Не зьдзіўлюся, калі акажацца, што і мая гаспадыня скончыла польскую школу.
апдэйт2: Гаспадыня польскую школу не сканчала, але лічыць сябе полькай. Нават у пашпарце, кажа, пра гэта прапісала на адпавднай старонцы.
No comments yet.