Андранік Антанян

У віленскай мульцілінгвістычнасьці апрача бязумоўна станоўчых момантаў, а менавіта:
а) ніхто (амаль) не дакалываецца да твайго пранонсу;
б) заўсёды (амаль) атрымаеш адказ на пытаньне зададзенае на любой зь мясоцовых моваў;
в) у прынцыпе, можна ведаць толькі адну зь мясцовых моваў (і не абавязкова літоўскую) і гэтага хопіць нават для кар’ернага росту. Тутэйшыя кітайцы, апрача расейскай іншых індаэўрапейскіх моваў [...]

Хлопчык ёсьць адзін, гадоў так 12-13. Кожны дзень прыходзіць на пару гадзінаў паганяць. Размаўяле са мною дзіўнаватым чынам. Фраза па-літоўску, фраза па-расейску. Адзін раз па-літоўску са мной вітаецца, другім разам па-расейску адказвае. Гэта даволі моцна напрагае. Адзін раз я не вытрымаў, і пытаюся ў яго: “Слухай, чувак, ты расеец ці літовец. Скажы на якой мове [...]

***
Прынята лічыць, што падрастаючае пакаленьне лепш абазнана ў ангельскай мове, чым старэйшыя. Але гэта ня праўда. Тутэйшыя дзеці альбо проста не ўрубаюцца ў паведамленьні якія выплёўвае на монік комп, альбо проста не спрабуюць зразумець. Учора хлопчык гадоў так 10 даставаў мяне з пытаньнямі ціпа “почему не работает радіо?”. На які яго комп не садзіўшы — [...]