Андранік Антанян

Хаця, на самой справе, мне і вясны ня надта хочацца. Гучыць як нейкае какецтва. Магчыма гэта яно і ёсьць.

Напісаў вось троху пра ўдзел фатографаваў у паўстаньні 1863 году.

Троху сьмешна і троху страшна.

Калі верыць негатавым, то ў гэтым лістападзе быў хіба адзін ясны дзень. Канешне, можна пазваніць у метэацэнтар і спраўдзіць. Але навошта? І аднаго хапіла, на самой справе.

Адладжаны дуэт, так сказаць.

Чоткасьць - буржуазная канцэпцыя. Пра гэта ўсе чулі, праўда?

Хочацца вельмі ў Коўна. Хоць на паўдні. Але нешта ўвесь час абламываецца. Во й на гэтым тыдні не паеду.

На здымку — адміністратыўны будынак ковенскага завода “Нямунас” . Архітэктар — Клаўдзі Дуж-Душэўскі.

Гэта толькі ў мяне ўражаньне, што ўся гэтая творчая спадчына айцоў-заснавальнікаў мала каму рупіць?

Жэня Ліпковіч сабраўся ісьці ў дэпутаты менскага гарсавету па першамайскай акрузе. Праграма і задачы па лінку. Цяпер ідзе працэс фармаваньня каманды. Калі маеце час і натхненьне дапамагчы — ня будзе лішнім.

пс. Раптам каму гэта важна. На гэтую акцыю ўжо атрымана блаславеньне Вярхоўнага рабіна Мэкі.

Мы з жонкай усім гаворым (не без некаторай пахвальбы, ясна), што дзеці ў нас розныя атрымаліся. Але як паглядзіш на здымкі — то толькі касьцюмы адрозьніваюцца, ды оптыка ў мяне цяпер значна лешая. А так — абое рабое. Read the rest of this entry »